ஒரு நிமிடத்தில்-சிறுகதை

0
2

உலகம் முழுவதும் ஒரே நேரத்தில் கடுமையான பீதியும் பரபரப்பும் தொற்றிக்கொண்டிருந்தது. செய்திச் சேனல்கள் அனைத்திலும் சிகப்பு நிறத்தில் ‘FLASH NEWS’ அலறிக்கொண்டிருந்தது.

“உலகம் முழுவதும் இரும்பு துகள்கள் அனைத்தும் திடீரென செம்மண் துகள்களாக மாற்றமடைகின்றன”

நியூயார்க் நகரின் மையப்பகுதியில் 102 மாடிகளுடன் கம்பீரமாக நின்ற எம்பயர் ஸ்டேட் கட்டிடத்தின் தூண்கள் திடீரென மொடமொடவென அதிர்ந்து, சிவப்பு நிறத் துகள்களாகக் கொட்டத் தொடங்கின. பிரான்ஸ் நாட்டின் பெருமையான ஈபிள் டவர், அஸ்திவாரத்தில் இருந்த இரும்புத் தூண்கள் அனைத்தும் நொறுங்கி, சிகப்பு மண்ணாக மாறி காற்றில் பறக்கத் தொடங்கியது!

அட்லாண்டிக் கடலின் நடுவே கோடிக்கணக்கான டன் எடையுள்ள சரக்குகளைச் சுமந்துகொண்டு மிதந்த ராட்சசக் கப்பல்கள், தங்கள் உடற்பகுதியை உருவாக்கிய இரும்புத் தகடுகள் அனைத்தும் பொடிப்பொடியாகி மண்ணாக மாறியதால், அடுத்தடுத்து கடலுக்குள் மூழ்கத் தொடங்கின. தண்டவாளங்கள் அனைத்தும் வெறும் சிகப்புத் தூசியாக மாறியதால், உலகம் முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான ரயில்கள் ஓட வழியின்றித் தடம் புரண்டு நின்றன. வீடுகளின் கூரைகள், பாலங்கள், மொபைல் டவர்கள் என மனித சமுதாயம் இத்தனை நூற்றாண்டுகளாக இரும்பைக் கொண்டு உருவாக்கிய அத்தனை நாகரிகக் கட்டமைப்பும் சில நிமிடங்களில் வெறும் மண்ணாக மாறிக் கொண்டிருந்தது!

நாசா, ஐஎஸ்ஆர்ஓ (ISRO) உள்ளிட்ட உலகளாவிய அறிவியல் மையங்களின் முன்னணி விஞ்ஞானிகள் அனைவரும் அவசரக் கூட்டத்தைக் கூட்டி, தலையில் கையை வைத்தபடி கதறிக்கொண்டிருந்தார்கள்:

“கடவுளே! பூமியில் உள்ள அத்தனை இரும்புத் தாதுக்களும் ஏதோ ஒரு புரியாத இயற்கை மாற்றத்தால் அடுத்த சில மணி நேரங்களில் வெறும் மண்ணாகப் போகிறது! இனி மனித குலத்தைக் காப்பாற்றவே முடியாது! எஞ்சியிருக்கும் ஒரே ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க அந்தத் தமிழ்நாட்டுப் பேராசிரியரால் மட்டும்தான் முடியும்!”

விஞ்ஞானிகள் அனைவரும் கண்ணீர் மல்க என்னை நோக்கி கைகூப்பி நின்றார்கள். “ப்ளீஸ் சார்! உங்கள் அறிவாற்றலால் இந்த உலகப் பேரழிவைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள்!” என்று என் காலைப் பிடித்து கதறினார்கள்.

நானும் உலகத்தின் கடைசி நம்பிக்கையாக அவதாரமெடுத்து, கடலுக்கு நடுவில் உடைந்து விழப்போகும் ஒரு பிரம்மாண்ட பாலத்தை ஒற்றைக் கையால் தாங்கிப் பிடித்து, அட்லாண்டிக் கடலில் இறங்கி மாஸாக சீன் போட்டுக்கொண்டிருந்தேன்! பின்னணியில் சோகமும் விறுவிறுப்பும் கலந்த ஹாலிவுட் பிஜிஎம் அலறிக் கொண்டிருந்தது…

திடீரென்று, அந்த மாபெரும் பேரழிவுச் காட்சிக்கு நடுவே… ஒரு குரல் என் காதுக்குள் இடிபோல இறங்கியது:

“டேய் எழும்புடா!” என்ற சத்தத்துடன் யாரோ என் போர்வையை ஒரே இழுப்பாகப் புடுங்கி எறிந்தார்கள்.

திடுக்கிட்டு விழித்துப் பார்த்தேன்!

என் நெஞ்சு படபடவென அடித்துக்கொண்டிருந்தது. உடம்பெல்லாம் ஒரே வேர்வை. “அடப்பாவி… ஈபிள் டவர் இடிஞ்சு விழுந்ததே… அட்லாண்டிக் கடல்ல கப்பல் மூழ்கிச்சே… உலகமே அழியப் போச்சே… எல்லாம் கனவா?!”

தலையைச் சொறிந்தபடி, “சே… எதனால நமக்கு திடீர்னு இப்படி ஒரு விபரீதமான கனவு வந்தது? நாம நேத்து நைட் ஏதும் பேரழிவு படம் பார்த்தோமா? இல்ல வரலாற்றுப் புத்தகத்துல ஏதும் இரும்புக்காலத்தைப் பத்தி படிச்சோமா?” என்று மூளையைக் கசக்கிக்கொண்டே அறையை விட்டு வெளியே வந்து வாசலுக்கு வந்தேன்.

அங்கே நான் கண்ட காட்சி, என் அதிர்ச்சியை அப்படியே கட்டற்ற சிரிப்பாக மாற்றியது!

வீட்டு வாசலில் ஒரு பழைய இரும்பு வியாபாரி தன் தள்ளுவண்டியை நிறுத்தி வைத்திருந்தார். அவருக்கு முன்னால் என் அப்பா நின்று கொண்டிருந்தார்.

அந்த இரும்புக்கடைக்காரர் ஒரு பழைய உடைந்த தோசைக்கல்லையும், துருப்பிடித்த சைக்கிள் கம்பியையும் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, என் அப்பாவிடம் மிகவும் தீவிரமான முகபாவனையோடு பேசிக்கொண்டிருந்தார்:

“ஐயா! நான் சொல்றதைக் கொஞ்சம் கேளுங்க! இந்த இரும்பை எல்லாம் வீட்ல வச்சு ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை. கொஞ்ச நாள்ல இதுவே தானா துருப்பிடிச்சு, மொடமொடன்னு நொறுங்கி வெறும் சிகப்பு மண்ணாயி போயிடும்! அப்புறம் குப்பையில தான் தூக்கி போடனும். அதுக்கு முன்னாடி என்கிட்ட குடுத்துட்டீங்கன்னா, நான் உங்களுக்கு நாலு காசு குடுப்பேன். நீங்களும் பயனடைவீங்க, எனக்கும் நாலு காசு கிடைக்கும்!”

அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் எனக்கு தூக்கம், குழப்பம் எல்லாமே ஒரே செகண்டில் பறந்துபோனது!

“அடப்பாவிகளா! இவர்தான் அந்த மாபெரும் பேரழிவுக்குக் காரணமா?!”

நான் அரைகுறை தூக்கத்தில் படுக்கையில் கிடந்தபோது, தெருவில் வண்டியைத் தள்ளிக்கொண்டு வந்த இந்த இரும்புக்கடைக்காரர் என் அப்பாவிடம் வியாபாரத்திற்காகப் பேசிய “இரும்பெல்லாம் சீக்கிரமா துருப்பிடிச்சு மண்ணாப் போயிடும்” என்ற வார்த்தை என் செவி வழியே உள்ளே புகுந்திருக்கிறது.

அவ்வளவுதான்! என் மூளை அந்த ஒரு வரியைப் பிடித்துக்கொண்டு, அதை அசுர வேகத்தில் பிராசஸ் செய்து, நாசா விஞ்ஞானிகள், ஈபிள் டவர் இடிவது, அட்லாண்டிக் கடல் கப்பல் மூழ்குவது என ஹாலிவுட் லெவலுக்கு ஒரு பிரம்மாண்ட Sci-Fi பேரழிவுக் கனவாக மாற்றி என் முன்னாடி திரையிட்டுக் காட்டியிருக்கிறது!

உண்மையை உணர்ந்த அந்த நொடியில், என் மூளையின் இந்த விசித்திரமான கற்பனைத் திறனை நினைத்தும், அந்த இரும்புக்கடைக்காரரின் “மார்க்கெட்டிங் ஸ்ட்ராடஜி” என் கனவையே புரட்டிப்போட்டதை நினைத்தும் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் வாசலிலேயே விழுந்து விழுந்து சிரிக்கத் தொடங்கினேன்!